Knoalster Lorelei

Knoalster Lorelei (Geert Teis)
Ik wait nait, wat zel ‘t toch beduden,
Dat ik zo miesderig bin;
n Vertelster uut olle tieden,
Dat gaait mie moar nait uut de zin.
‘t Is kôld over ‘t daip en ‘t wordt duuster,
‘t Is ales in rust, groot en klaain,
De leunen van de badde is dudelk
In ‘t heldere wotter te zain.
Het oaregste schipperswichie
Van zo’n achttien of negentien joar,
Dat staait in heur onderliefie,
Zai kamt heur stroblonde hoar;
Zai kamt het in laange strengen,
En zingt zaacht een deuntje derbie,
Zai zingt van de laifde en van schaaiden…
De snikke vuier net heur veurbie.
De snikjong achter aan ‘t rouer,
Dij röpt ‘Goienoavendsoam!’
Hai zugt gain lien’ en gain badde,
Hai kikt moar noar ‘t wicht op de proam.
Ze zeggen: hai is mit zien hazzens
Liek tegen de badde aan goan,
En dat haar mit heur zingen
Dat schipperswichie doan.